Waarom ‘ladies only’?
‘Ben jij militair? In zo’n groen pak? Maar zo zie je er helemaal niet uit… Knap hoor, ik zou het niet kunnen. Veel te zwaar.’ Deze reactie krijg ik behoorlijk vaak van vrouwen als ik in het weekend ergens op een sociale gelegenheid ben en mijn werk ter sprake komt. Inmiddels moet ik hier behoorlijk om gniffelen, jaren geleden vond ik het vervelend en wilde ik mezelf verdedigen. Het beroep militair staat voor veel mensen gelijk aan stoer, mannelijk, macho en competitief. Je kan het een stigma noemen, een associatie, of gewoon een aanname.
Militair zijn lijkt iets onbereikbaars, is voor mannen en schrikt daardoor veel vrouwen af. Ik ervaar dit heel anders. Ja, er zijn militairen (zowel mannen als vrouwen) die aan het stereotype voldoen, maar er zijn er nog veel meer, waaronder ikzelf, die juist heel anders zijn. Die diversiteit aan eigenschappen en kenmerken maakt het werk interessant en zorgt ervoor dat een team in balans is en goed functioneert.
Survival brengt dezelfde soort associatie met zich mee. Survival is voor stoere, mannelijke, macho mannen die zichzelf willen bewijzen. Het stereotype beeld van een bebaarde oerman met houthakkersbloes en bijl die midden in het bos vlees staat te schroeien boven een houtvuur komt snel naar voren. Op survivalweekenden zie je vooral mannen rondlopen en er zijn maar weinig vrouwen die er zelf met een rugzak op uit trekken de natuur in. Als je op google ‘survival voor vrouwen’ zoekt kom je maar bar weinig resultaten tegen. De gemiddelde vrouw identificeert zichzelf er niet mee, en dat begrijp ik helemaal.
Het komt echter niet alleen door deze typische associaties dat vrouwen zich niet aangetrokken voelen tot survival. Vrouwen twijfelen over het algemeen meer aan hun kennen en kunnen dan mannen en schatten zichzelf daardoor te laag in. De twijfel die ontstaat uit zich in zelf-saboterende gedachtes als ‘dat kan ik toch niet’ of ‘dit is toch niets voor mij’ en dat doet iets met het zelfvertrouwen. Vrouwen blijven daardoor in hun comfortzone en zitten hun eigen groei in de weg.
Dit is zo jammer en totaal onnodig! Survival is als je het aan mij vraagt namelijk dé activiteit bij uitstek die voor meer zelfvertrouwen zorgt. Je leert op jezelf te vertrouwen, keuzes maken en knopen doorhakken, je komt jezelf tegen en bent heel bewust bezig met je gedrag en gevoelens. Je komt erachter dat je veel meer kunt dan je denkt. En het is helemaal niet onbereikbaar of niet haalbaar. Vrouwen zijn juist erg goed in survival! Daar waar mannen vaak taakgericht en competitief zijn werken vrouwen zorgvuldiger en besteden meer aandacht aan details. Misschien zijn vrouwen daardoor wat langer bezig, maar drie keer raden wie er door gehaast werken EHBO moet toepassen omdat het mes uitschiet…
Female empowerment door survivaltraining is daarom waar ik voor sta. Het is mijn missie om survival bereikbaar en aantrekkelijk te maken voor vrouwen. Het op zo’n manier wegzetten van een training dat vrouwen zich welkom voelen en de drempel zo laag mogelijk te maken. Mijn trainingen zijn daarom ‘ladies only’. Vrouwen krijgen hierdoor de ruimte om dingen uit te proberen zonder het gevoel te hebben dat er op hun vingers wordt gekeken en zonder bang te hoeven zijn om beoordeeld te worden. Ook geeft dit concept de mogelijk om er nog meer uit te halen dan alleen maar het aanleren van vaardigheden. Er is ruimte om de verbinding met andere vrouwen aan te gaan. Met gelijkgestemden die begrijpen wat jij voelt en meemaakt. Ruimte om te sparren, te praten en te delen en je in die setting kwetsbaar op te kunnen stellen. Alle ruimte dus voor vrouwen om hun eigenschappen en kwaliteiten in te zetten en te groeien!
Laat jezelf niet weerhouden door negatieve associaties, onzekerheid en saboterende gedachtes, maar pak de regie en ga de uitdaging aan.
“Doubting yourself is normal. Letting it stop you is a choice.” – Mel Robbins